Trwa ładowanie proszę czekać ...

Jakie choroby serca dotykają koty najczęściej

15 sierpnia 2016

Właściciele kociaków, którzy podejrzewają, że ich pupile mogą cierpieć na choroby serca często nie wiedzą, po jakich objawach mogą diagnozować zwierzę. Z początku, symptomy okazują się być bardzo niepozorne.

Pierwszą oznaką, że kot może cierpieć na chorobę serca, jest jego apatia i uczucie osowiałości. Może okazać się także, że wystąpią problemy z oddychaniem. Następnie, objawy te będą mocno przybierać się na sile, a właściciel będzie mógł zaobserwować znaczną zmianę w funkcjonowaniu tłoczni brzusznej. W rezultacie, kociak będzie o wiele szybciej się męczył, w obliczu nawet drobnego wysiłku może dusić się i utracić apetyt.

Brak diagnozy lekarskiej i bez wdrożenia odpowiedniego leczenia, kociak będzie cierpieć z powodu wodobrzusza. W skrajnych przypadkach, wystąpić może niewydolność lewej komory serca i obrzęk układu oddechowego, zatory w aorcie (paraliż kończyn). Właściciel powinien zgłosić się do weterynarza, kiedy tylko zaobserwuje coś, co go zaniepokoi.

Jakie choroby serca dotykają koty najczęściej?

Choroby serca u kotów, dzielimy na nabyte i wrodzone, a więc takie na które zwierzak zaczyna cierpieć w pewnym momencie życia lub takie, z jakimi się urodził. Do najpopularniejszych dysfunkcji wrodzonych zalicza się „przewód tętniczy Botala”, wyniesiony jeszcze z życia płodowego pupila. Schorzenie to jest jednak wyleczalne poprzez chirurgiczną interwencję. Wśród wad nabytych, na szczególną uwagę zasługuje zapalenie wsierdzia, a więc struktury wyścielającej serce.

Powoduje ona zwyrodnienia zastawek serca. Wyróżnia się także schorzenia nabyte, które dziedziczone są po przodkach kociaka, jak kardiomiopatie. Z prowadzonych przed kilkoma laty badań w Stanach Zjednoczonych wynika, że istnieje gen (MyBPC3), który warunkuje pojawianie się kardiomiopatii przerostowej.

Choroba ta dotyka szczególnie ras: Mainecoon czy Ragdoll oraz zwyczajnych mieszańców. Objawia się poprzez powiększenie ścian sercowych i pomniejszenie komór, co oznacza zmiany w prawidłowym rytmie serca. Wykrycie choroby jest niezwykle trudne i możliwe jest tylko, dzięki badaniom w gabinecie weterynaryjnym (EKG, echo serca, RTG).